Finale: Si Mingming ng Barangay

Ang Tunay na Hari ng Barangay

Lumapit si Mingming sa gutom na pusa.

Hindi siya may dalang pagkain.

Hindi rin siya mayaman.

Pero alam niya kung saan may mabubuting tao.

Dinala niya ito kina Aling Nena.

“Awww, kawawa naman,” sabi ng tindera.

Nagbigay sila ng tubig.

Kaunting pagkain.

At isang ligtas na lugar para magpahinga.

Masayang kumain ang bagong pusa.

Doon naisip ni Mingming ang isang mahalagang bagay.

Maraming pusang gala ang katulad niya.

Naghahanap ng pagkain.

Umiiwas sa mga sasakyan.

Nangangailangan ng ligtas na lugar.

At higit sa lahat, nangangailangan ng kaunting kabutihan mula sa tao.

Hindi kailangang maging mayaman para tumulong.

Minsan sapat na ang tubig, pagkain, at pagmamalasakit.

Habang papalubog ang araw, umupo si Mingming sa ibabaw ng pader.

Tumingin siya sa buong barangay.

Ngayon alam na niya.

Hindi pala siya Hari ng Barangay dahil siya ang pinakamalakas.

Hindi dahil siya ang pinakamabilis.

Kundi dahil marunong siyang magmalasakit sa iba.

At iyon ang dahilan kung bakit mahal siya ng buong barangay.

WAKAS ❤️