“Bahala na sila! Makikikain na lang ako mamaya,” sabi niya habang humihikab.
Tuwing gabi, palihim siyang pumapasok sa kusina para magnakaw ng keso, tinapay, at kung anu-ano pang pagkain. Dahil doon, tumataba siya habang ang ibang daga ay napapagod sa paghahanap ng pagkain.
Isang araw, napansin ito ni Kuting, ang matalinong kuting na nakatira sa bahay.
“Hmmm, parang kailangan nang maturuan ng leksyon si Dingdong,” bulong ni Kuting.
Kinabukasan, naglagay si Kuting ng malaking piraso ng keso sa gitna ng sala. Nang makita iyon ni Dingdong, kumislap agad ang mga mata niya.
“WOW! Free cheese! Jackpot!” sigaw niya.
Tumakbo siya papunta sa keso at agad itong kinagat.
Pero biglang…
PLOP!
Nahulog siya sa isang malaking basket na itinayo ni Kuting bilang bitag.
“Ay! Ano ‘to?!” sigaw ni Dingdong habang paikot-ikot sa loob.
Lumapit si Kuting at ngumiti.
“Dingdong, hindi habang buhay makukuha mo ang gusto mo sa pandaraya. Mas masarap ang pagkain kapag pinaghirapan mo.”
Napakamot sa ulo si Dingdong.
“Tama ka, Kuting. Naging sobrang tamad ako.”
Ngunit imbes na galitin siya, tinulungan ni Kuting si Dingdong na makalabas sa basket.
Mula noon, sumama na si Dingdong sa ibang mga daga sa paghahanap ng pagkain. Natuto siyang magtrabaho at tumulong sa kanyang mga kaibigan.
At alam mo ba ang nakakatawang nangyari?
Pagkalipas ng ilang linggo, pumayat si Dingdong dahil sa kakatrabaho. Sabi ng mga daga:
“Uy, Dingdong! Hindi ka na mukhang bola ng keso!”
Nagtawanan silang lahat, pati si Dingdong.
Simula noon, naging masipag na siya at hindi na muling nagnakaw ng pagkain.
🌟 Aral ng Kwento:
Ang sipag at pagiging tapat ay mas mahalaga kaysa sa katamaran at pandaraya. Mas masarap ang tagumpay kapag pinaghihirapan ito. 🐭❤️🐱
Leave a Reply